وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِه أتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ( 54 ) أإِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ( 55 ) فَما كانَ جَوابَ قَوْمِه إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ ( 56 ) فَأَنْجَيْناه وَأَهْلَه إِلَّا امْرَأَتَه قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ ( 57 ) وَأَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ( 58 ) ترجمه آيات و لوط ( را به ياد آر ) هنگامى كه به قوم خود گفت : شما كه چشم داريد ( و زشتى و نتايج شوم اين كار را مىبينيد ) چرا اين كار زشت را مىكنيد ( 54 ) . چرا شما از روى شهوت به جاى زنان به مردان رو مىكنيد ، راستى كه شما گروهى جهالت پيشه‌ايد ( 55 ) . جواب قومش جز اين نبود كه گفتند : خاندان لوط را از دهكده خويش بيرون كنيد كه آنان مردمى هستند كه پاكيزه خويى مىكنند ( 56 ) . پس وى را با كسانش نجات داديم مگر زنش كه او را در رديف باقيماندگان به شمار برده بوديم ( 57 ) . آن گاه بارانى عجيب بر آنان بارانديم و باران بيم يافتگان چقدر بد بود ( 58 ) .